Nova Group Team Wśród Najlepszych

Nova Group Team wśród najlepszych

Bieg Rzeźnika 2014

Koniec wyglądał tak Rafał Bielawa i Dominik Kaczorek, Dominik i Rafał, zespół Nova Group Team, Bieg Rzeźnika (dystans od 77 do 80 km, Bieszczady i przewyższenia na poziomie 3000 m góra i dół) miejsce 9, czas 9:27:39,8, jednym słowem więcej niż dobrze tym bardziej, że tak tłoczno na tej trasie jeszcze nie było, o co postarało się prawie 600 ekip. Warto zauważyć, że w porównaniu do zeszłorocznej edycji załoga Nova Group poprawiła się o 3,5 godziny, a uzyskany rezultat w 2013 roku dawał miejsce na podium!

Rzeźnik to bieg w parach, to jego urok, a w oczach innych przekleństwo. Jest to jednak pewien wyróżnik tego biegowego święta na tle innych zawodów Blisko osiemdziesięciokilometrowa trasa wiedzie bieszczadzkim czerwonym szlakiem z Komańczy przez Cisną, góry Jasło i Fereczata, Smerek oraz połoniny do Ustrzyk Górnych, 7000 m różnicy wzniesień, które po kilkunastu godzinach walki mogą pozbawić sił najlepszych długodystansowców. Limit czasu wynosi 16 godzin.

Drużyna Nova Group swoją historię zaczeła tworzyć po pierwszej deklaracji o wspólnym występie i tych kilka wypowiedzianych słów okazało się najważniejszym elementem treningu. Niestety zabrakło wspólnie przebiegniętych kilometrów, trudno bowiem zaliczyć do nich dwa starty w warszawskich mini biegach górskich (Monte Kazura). Jednak każdy z nas „orał” na własną rękę. Dominik porzucił lenistwo i od czasu do czasu pokonywał drogę do domu biegiem, do tego dzielnie walczył na trasie 100 km Kieratu! Natomiast ja przekręcałem licznik kolejnych kilometrów podczas Twardziela Świętokrzyskiego i innych biegowych zabaw. Każdy więc znał swoje mocne i słabe strony. Nie liczyliśmy na przyspieszenie w drugiej części trasy, ja miałem „zajechać” Dominika w końcówce, a on miał tę podróż przeżyć. Nasze wspólne treningi to 5 km do domu oraz dwa wyścigi na Monte Kazury. Przyznaję nie było tego dużo.

Założony plan był prosty, rozpisany na poszczególne etapy z końcowym wynikiem na poziomie 9:55. Już pierwszy etap zburzył naszą misterną układankę. Dominik poczuł krew i poleciał tak, że wydawało mi się, iż bieg skończy się na 20 kilometrze. Do Cisnej było dobrze a nawet lepiej, bonus w postaci kilkanastu minut zapasu, mógł okazać się naszym gwoździem do trumny. Wprawdzie mieliśmy świadomość, że będziemy biec wolniej, a taki drobny zapas na początku miał gwarantować końcowy sukces, jednak pojawiło się pytanie czy nie było za szybko na początku. Od Cisnej zmieniliśmy się na prowadzeniu i… za zadanie postawiłem sobie nie tracić czasu w stosunku do założeń, a jeśli jest możliwość to urywać jeszcze coś, aby na mecie pojawić się szybciej. Podobnie jak rok wcześniej Michał (z którym biegłem rok wcześniej, a który w tym roku mocno pobiegł Rzeźniczka, czym nas pozytywnie zadziwił), tak teraz Dominik pokazał charakter i parł ostro do przodu. Nie było to dla mnie zaskoczeniem, bowiem już wcześniej wiedziałem, że jest nie tyle mocny, co twardy. Tak, przyznaję się oszukiwałem… podawałem Dominikowi czas zawsze z niekorzyścią dla nas. Na koniec jeszcze zmobilizowała nas załoga, która pojawiła się gdzieś w oddali na Caryńskiej i… z ostatniego etapu w stosunku do czasu z kartki urwaliśmy 11 minut.

Wpadliśmy na metę razem, czas 9:27 to najlepszy prezent jaki mogliśmy sobie zrobić. Czy to wszystko na co nas stać? Oczywiście, że nie! Zabrakło trochę sił, jednak 8 z przodu kusi i jest w zasięgu. Może za rok?

Nasi partnerzy